☛ Την δεκαετία του ’20 ήταν ένα μικρό μαγαζάκι στο Παγκράτι που προμήθευε με κάρβουνα την γειτονιά, αργότερα έγινε η ταβέρνα του Λινάρδου . Η σύζυγος του Καραβίτη η Ισμήνη Λινάρδου ήθελε να περιποιηθεί τους θαμώνες με νόστιμα μεζεδάκια για να μην πίνουν το κρασί τους ξεροσφύρι . Έκτοτε η ταβέρνα αγαπήθηκε από τον απλό κόσμο αλλά και τους διανοουμένους της εποχής , έγινε και τραγούδι ακόμη από τον Πάνο Τούντα «στου Λινάρδου τη ταβέρνα» που ερμήνευσε σε δίσκο 78 στροφών ο Στελλάκης Περπινιάδης το 1936 . Η χαμηλοτάβανη ταβέρνα κατάφερε να ανταπεξέλθει σε δύσκολες εποχές , την δεκαετία του ’60 οι ιδιοκτήτες της αρνήθηκαν πεισματικά να την δώσουν αντιπαροχή για να γίνει πολυκατοικία και σήμερα ξεχωρίζει σαν «τη μύγα μέσ’ στο γάλα» (όπως ήταν πριν από 100 χρόνια) ανάμεσα στις πολυώροφες πολυκατοικίες του Παγκρατίου . Στην χειμερινή αίθουσα διατηρήθηκε ο διάκοσμος της αθηναϊκής ταβέρνας με τα παλιά κρασοβάρελα να κοσμούν τους τοίχους , ενώ τα καλοκαίρια η ευρύχωρη αυλή με τις μουριές που προσφέρουν την πολύτιμη σκιά τους γεμίζει ασφυκτικά. Ήταν καλοκαίρι και καθίσαμε με την παρέα στην αυλή , οι πιατέλες πηγαινοέρχονταν φορτωμένες με παϊδάκια, σουβλάκια , μπεκρή μεζέ ,σπετσοφάι, πατατούλες τηγανητές και κεφτεδάκια. Δώσαμε την παραγγελία και περιμέναμε ακριβώς μια ώρα (!!!) για να μας σερβίρουν, όταν ζήτησα εξηγήσεις από τον σερβιτόρο μου δικαιολογήθηκε αγενέστατα πως υπήρξε αυτή η καθυστέρηση λόγω πολυκοσμίας ( να σας ενημερώσω ότι η μισή αυλή εκείνη την ώρα ήταν άδεια). Δοκιμάσαμε παϊδάκια , σουβλάκια και κεφτέδες , τα συνοδέψαμε με φάβα , τυροσαλάτα χειροποίητη , αντίδια βρασμένα και μέτριο χύμα κρασί . Σε αυτές τις παλιές αθηναϊκές ταβέρνες που επισκέπτομαι , πάντα ψάχνω να βρω αν σερβίρουν την διάσημη ρετσίνα Μεσογείων που έχει γράψει ιστορία τα παλαιότερα χρόνια στις Αθηναϊκές ταβέρνες , δυστυχώς όμως δεν την βρήκα πουθενά.
Info : Καραβίτης , Παυσανίου 4, Παγκράτι , τηλ: 210/7215155