Σήμερα εύκολα μπορεί κανείς να απολαύσει μια μερίδα καλού φαγητού σ’ ένα από τα πολυάριθμα εστιατόρια της χώρας. Πολλές οι φιλόξενες γωνιές, που προσφέρουν κάτι διαφορετικό και αρκετοί συνειδητοποιημένοι επαγγελματίες κυνηγούν την γεύση. Όμως άλλο είναι η προσπάθεια και άλλο είναι το εγγυημένο αποτέλεσμα της βαθιάς γνώσης των υλικών, την σύνθεσής τους με το οπλοστάσιο των αρτυμάτων και των μπαχαρικών και κυρίως η υπομονετική θητεία μέσα στις κουζίνες, που προσφέρουν στον ταπεινό μάγειρα την αποκάλυψη των μυστικών της γεύσης και τον αναγορεύουν από έναν μαγειριστή που ανοιγοκλείνει τις κατσαρόλες σε σεφ που το μετατρέπει σε μια σύνθετη πράξη. Σε πράξη και αποτέλεσμα, όπου οι όλες οι αισθήσεις συμμετέχουν, η χαρά του φαγητού πυροδοτεί αναμνήσεις , η ευχαρίστηση του ουρανίσκου έχει την πρωτοκαθεδρία κι η απόλαυση χαλαρώνει την αγωνία για το αποτέλεσμα και αφήνει τις γεύσεις να δημιουργήσουν ένα νέο υπόστρωμα αναμνήσεων. Όλα αυτά τα σκεφτήκαμε μετά από μια επίσκεψη στο «Κλαδί Ελιάς» του Βύρωνα Μπαρμπασακάλη που βρίσκεται στη Μεσορόπη του Παγγαίου . Μια μύηση σε νέες γεύσεις, μια υπόμνηση ότι το φαγητό είναι η παρουσία ενός μικρού θεού, που προσγειώνεται ανάμεσα στα πιάτα και ανατρέπει, εισάγει, εφευρίσκει και ζεσταίνει γεύσεις, που έμειναν καρφωμένες στο μυαλό μας και τώρα ανοίγουν ξαφνικά μπροστά μας από ένα έμπειρο χέρι που κατάφερε να μην δημιουργεί μόνο πιάτα ωραία , όμορφα από κάθε εικαστική πλευρά , αλλά κυρίως να δημιουργεί πιάτα ουσίας που ανακαλούν αισθήσεις που έχουμε διαμορφώσει στο διάβα της ζωής . Ένα γεύμα στο «Κλαδί Ελιάς» αποκαλύπτει τον πλούτο των εντυπώσεων που σε κάνουν να νοιώθεις τυχερός που ζεις και βρέθηκες στην ώρα να δοκιμάσεις αυτά τα σπάνια και εκλεκτά εδέσματα φτιαγμένα από έναν μαέστρο της γεύσης. Πραγματικά η πλήρωση την οποία αισθάνεσαι μετά από ένα πλήρες γεύμα στο τραπέζι του Βύρωνα είναι μοναδική και σε κάνει να αισθάνεσαι τυχερός που έζησες για να το απολαύσεις. Τυχερός που κάτι εξαιρετικό προσέθεσες στην ψηφίδα της ζωής σου. Η μαγειρική του σεφ-πατρόν Βύρωνα Μπαρμπασακάλη είναι μια εμπειρία ζωής , ο ίδιος πια είναι το φαγητό του και το φαγητό του είναι ο ίδιος , ταυτίζεται με αυτό που κάνει και εκεί βάζει όλη την προσωπικότητα του και όλο τον αγώνα που έκανε μπροστά στις φωτιές για να πετύχει το αποτέλεσμα αυτό και να μας τέρψει τόσο οπτικά αλλά όσο και κυρίως γευστικά. Με οδηγό τον εξαίρετο Βύρωνα ανεβαίνουμε σκαλιά στην γεύση και σε ένα ρουστίκ περιβάλλον μυούμαστε στην αξία του κλασικού και απέριττου πιάτου, που όσο απλό φαίνεται, τόσο πιο πολύπλοκο είναι στη δημιουργία του.
