Η ώρα του ξυλόφουρνου στο "Μουχαμπέτι" (Η τέχνη του slow cooking , αργά και σταθερά για την τέλεια γεύση)

Η μαντεμένια ξυλόσομπα ανάβει όλη μέρα στο καφενέ προσφέροντας την ζεστή θαλπωρή της ομοιόμορφα στον χώρο , ενώ παράλληλα ο Χρήστος Καντένης σιγομαγειρεύει στη κατσαρόλα λαχταριστό σπιτικό φαγητό με ότι εποχικά υλικά βρει διαθέσιμα . Για τον Χρήστο το slow cooking δεν είναι μια απλή μέθοδος μαγειρέματος αλλά μια φιλοσοφία , τα νόστιμα και ισορροπημένα πιάτα του τα διακρίνει η βαθιά γεύση και το υπέροχο μέλωμα. Το κρέας περνάει ώρα στην κατσαρόλα ή στο φούρνο σε σημείο που να ξεκολλάει από το κόκκαλο με ένα άγγιγμα του πιρουνιού. Ξεκινήσαμε με μια ακαταμάχητη και βουτυράτη μανέστρα με κρέας προβατίνας , ένα πιάτο άχαστο απίστευτης ευωχίας που συνδύαζε τη μεστή γεύση του κρέατος με το σπυρωτό και βουτυρένιο κριθαράκι που σιγομαγειρεύτηκε μέσα σε ηδονικό στακοβούτυρο!!! Ακολούθησαν τα «ταπεινά» και εκφραστικά μοσχαρίσια μάγουλα, μπορεί να μην αποτελούν κάποιο premium κομμάτι αλλά τα τελευταία χρόνια έχουν κερδίσει επάξια τη θέση τους σε πιάτα με υψηλές γευστικές απαιτήσεις. Όταν μαγειρευτούν για αρκετές ώρες, στον φούρνο, το κολλαγόνο που περιέχουν δίνει στο κρέας μια εξαίσια τρυφερή και βελούδινη υφή. Τα μαγουλάκια συνόδευε ένας πλούσιος πουρές καπνιστής μελιτζάνας, το συγκεκριμένο φαγάκι ήταν μια παραλλαγή του διάσημου χουνκιάρ μπεγιεντί. Η συνέχεια γράφτηκε με χοιρινό πρασοσέλινο ένα ρουστίκ πιάτο βαθιάς νοστιμιάς όπου το γλυκοφάγωτο πράσο και η μεταλλικότητα του σέλινου έδεσαν αρμονικά με το χοιρινό κρέας το οποίο πρώτα ο μάγειρας τσιγάρισε μαστορικά σ’ ένα μπουκέτο μυρωδικών. Ο επίλογος γράφτηκε με μια ντελικάτη πανσέτα που ήταν άψογα ψημένη και την συνόδευε μια καλοφτιαγμένη σος μουστάρδας με απίθανες γευστικές αιχμές. Κλείνοντας θα σας πω το εξής , η μαγειρική του Χρήστου Καντένη μεταφέρει μια ανθρώπινη ζεστασιά και άπειρα συναισθήματα φιλίας.

Υ.Γ : να μην ξεχάσω το φρεσκότατο γαλοτύρι που μας έφερε ο Χρήστος , στο οποίο προσθέσαμε μια ψημένη καυτερή πιπεριά και φτιάξαμε την καλύτερη τυροκαυτερή ever!!!

Θαλασσινές νοστιμιές στη ταβέρνα «Κοράλλι» της Ικαρίας

 ☛  Ο Εύδηλος  με τα παλιά αρχοντικά του είναι σήμερα, το δεύτερο λιμάνι της Ικαρίας και για ένα χρονικό διάστημα υπήρξε η πρώτη πρωτεύουσα του νησιού. Χτισμένος αμφιθεατρικά έχει καταφέρει μέχρι σήμερα να διατηρήσει την παραδοσιακή αρχιτεκτονική του. Είχε μεσημεριάσει όταν φθάσαμε στο χωριό και αποφασίσαμε να γευματίσουμε στην οικογενειακή ταβέρνα «Κοράλλι» της οικογένειας Λιάκου. Σε γενικές γραμμές δοκιμάσαμε νόστιμα ορεκτικά, τίμιες νοστιμιές και γενικά αγνή ελληνική ψαροφαγία. Ξεκινήσαμε με δυο ξεχωριστά ορεκτικά , την γλυκοπατάτα στα κάρβουνα με καραμελωμένο κρεμμύδια και σoς παρμεζάνας , ένα πιάτο που μας κέρδισε με την αφοπλιστική νοστιμιά του . Η καθουρόπιτα ήταν το άλλο , η παραδοσιακή, πεντανόστιμη πίτα της Ικαρίας που φτιάχνεται με καθούρα το εμβληματικό, αλοιφώδες και ελαφρώς πικάντικο κατσικίσιο τυρί του νησιού. Ακολούθησε η ψαρόσουπα ένα πιάτο βαθιάς , πληθωρικής νοστιμιάς που ζέστανε την ψυχή μας , ενώ η  η γαριδομακαρονάδα έφερε πολλά χαμογέλα απόλαυσης στη παρέα, φρέσκες ζουμερές γαρίδες μέσα σε μια εξαίσια σπιτική κόκκινη σάλτσα και τα …..μακροβούτια δεν είχαν τελειωμό!!! Οι  σαρδέλες ήταν μαστορικά ψημένες στη σχάρα και μας κέρδισαν με την ραφινάτη λιπαρότητα τους , τέλος το μυδοπίλαφο ήταν σπουδαίο μέσα στην απλότητα του. Οι περισσότεροι στην παρέα επέλεξαν να δοκιμάσουν την Ικαριώτικη μπύρα και οι υπόλοιποι προτίμησαν τα Σαμιώτικα ούζα. 

Info : Ταβέρνα «Κοράλλι» , στο λιμάνι του Εύδηλου , Ικαρία , τηλ: 2275 031924.