Ο κυπρίνος (Karpfen) ένας ξεχωριστός μεζές της Γερμανικής κουζίνας

☛    Ο   κυπρίνος (Karpfen) είναι ένα ψάρι που μπορεί να φτάσει σε μήκος το ένα μέτρο και βάρος μέχρι και τα 50 κιλά. Στην αρχαιότητα ήταν ένα αγαπητό έδεσμα. Το ψάρι έλκει την καταγωγή του από την Ασία και στην κεντρική Ευρώπη  γνώρισε μεγάλη διάδοση από τους καλογέρους των μοναστηριών. Είναι ψάρι του γλυκού νερού και βρίσκεται σε άγρια κατάσταση σε λίμνες και ποτάμια. Επειδή όμως έχει μεγάλη ζήτηση λόγω της διατροφικής του αξίας σε πρωτεΐνες και θερμίδες, υπάρχουν πολλά ιχθυοτροφεία στη Γερμανία που ασχολούνται με την εκτροφή του . Το μεγαλύτερο όμως ιχθυοτροφείο βρίσκεται στην Τσεχία με 2.600 στρέμματα έκταση. Τα ψάρια που εκτρέφονται εκεί περνούν από διάφορες λίμνες που είναι κλιμακωτές και στο τέλος πριν δοθεί προς κατανάλωση μπαίνει σε μια λίμνη με καθαρό νερό για να αποβάλλει την λάσπη και την χορταρίλα!!!  Όσο και αν μας είναι ξένο στην Ελλάδα (δεν το καταναλώνουμε συχνά) στην Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη είναι πολύ διαδεδομένο τους κρύους μήνες, η περίοδος που τρώγεται είναι οι μήνες με ρο δηλαδή  από τον Σεπτέμβριο μέχρι και τον Απρίλιο επειδή διαθέτει μεγάλη θρεπτική αξία. Η διάδοσή τους από τους μοναχούς οφείλεται στο ότι εκτός από τη  θρεπτική του αξία , μπορούσαν να το φάνε και στις περιόδους των μεγάλων νηστειών πριν τα Χριστούγεννα και πριν το Πάσχα. Κατά την διάρκεια της έναρξης της περιόδου κάθε 1η Σεπτεμβρίου διοργανώνονται πολλές γιορτές και φεστιβάλ σε όλη τη Γερμάνια . Η Φραγκονία θεωρείται μια από τις κατ’ εξοχήν περιοχές της κατανάλωσης αυτού του ψαριού και θεωρείται σαν πολιτιστικό αγαθό. Υπάρχουν βέβαια πάρα πολλές συνταγές για την παρασκευή του, όπως το βραστό (Karpfen blau), ψητό στην σχάρα, αλλά κυρίως στο τηγάνι έχει μεγάλη επιτυχία . Αφού το καθαρίσουν και το αλευρώσουν το ρίχνουν σε μια φριτέζα με καυτό λίπος για να ψηθεί , το  συνοδεύουν  συνήθως  με πατατοσαλάτα και μια σαλάτα 4 διαφορετικών λαχανικών.

                                                        Σωτήρης Ξώγνος

                                                          Harpas Stathis

 

 

Το υπέροχο αρχοντόσπιτο του ιατρού Γεωργίου Γώγου στη Βατούσα κατασκευάστηκε το 1890

Το Αρχοντικό Γώγου στη Βατούσα είναι ένα από τα μοναδικά αρχοντόσπιτα της Μυτιλήνης που σώθηκε από την λαίλαπα της κατεδάφισης και σήμερα στεγάζει το Λαογραφικό Μουσείο του χωριού και την δανειστική βιβλιοθήκη . Η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 1890 από τον ιατρό  Γεώργιο Γώγο , η  οικογένεια του οποίου καταγόταν από την ιστορική και άλλοτε ακμάζουσα επί τουρκοκρατίας πόλη της Βορείου Ηπείρου Μοσχόπολη. Ο Γεώργιος Γώγος απόφοιτος της αυτοκρατορικής Ιατρικής Σχολής της Βιέννης, αφού διέπρεψε ως ιατρός στην Αυστρία κατά την παράδοση χρημάτισε ιατρός και στη Σουλτανική Αυλή. Το σπίτι αυτό δόθηκε ως προίκα στην κόρη του Ανδρομάχη η οποία παντρεύτηκε τον ευπατρίδη Αχιλλέα Κ. Καλλιγέρη από την Συκαμιά και έζησαν στο αρχοντικό τους έως το 1906. Το σπίτι κατοικήθηκε μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’20 από μέλη της οικογένειας , κατόπιν νοικιάστηκε περιστασιακά από κάποιες οικογένειες , έγινε ιατρείο του χωριού, σταθμός χωροφυλακής και κατά την εποχή του εμφυλίου πολέμου μετατράπηκε σε κρατητήριο!!! Στις αρχές της δεκαετίας του ’60 ένα μεγάλο μέρος της σκεπής του κτηρίου καταρρέει και κάποιοι ιθύνοντες της κοινότητας πρότειναν να κατεδαφισθεί. Το κτίριο παρέμεινε για πολλά χρόνια στη κατάσταση αυτή , μέχρι να σωθεί με παρέμβαση του Υπουργείου Πολιτισμού . Μόλις το 1989 δόθηκε σε χρήση ως Πνευματικό Κέντρο της Βατούσας.  Εκεί μεταφέρθηκαν οι ιστορικές βιβλιοθήκες του Δημοτικού Σχολείου με σπάνιες εκδόσεις και ιδρύθηκε δανειστική βιβλιοθήκη.  Στο υπόγειο του κτιρίου στεγάζεται Μουσείο παραδοσιακής οικιακής και αγροτικής οικοσκευής, στο ισόγειο οι ιστορικές βιβλιοθήκες , χώρος υποδοχής και η δανειστική βιβλιοθήκη. Στον πρώτο  όροφο εκτίθενται παλιές αστικές ενδυμασίες, ενώ σε άλλο δωμάτιο του ιδίου ορόφου λειτουργεί  Έκθεση μαυρόασπρης φωτογραφίας στην οποία απεικονίζεται η ζωή του χωριού και του απόδημου στοιχείου του κατά τον 19^ο και 20^ο αιώνα.

( *  Οι πληροφορίες  για το αρχοντικό Γώγου προέρχονται από το www.vatousa.gr  και ανήκουν στον Γιάννη Μανούκα ) 

                          Photos : Harpas Stathis

 

Μυτιλήνη : Ένα υπαίθριο μουσείο είναι το χωριό της Βατούσας

Η  Βατούσα : είναι ένα χωριό-έκπληξη  στην βορειοδυτική πλευρά του νησιού και απέχει 67 χλμ από την πόλη της Μυτιλήνης . Θα το χαρακτήριζα  ένα υπαίθριο μουσείο μια και ο επισκέπτης, από την πρώτη κιόλας στιγμή, μπορεί να θαυμάσει τους ωραίους λιθόστρωτους δρόμους, τα θαυμάσια αρχιτεκτονικής σπίτια , όλα λιθόκτιστα με κεραμοσκεπή, στοιχεία που διασώζουν το παραδοσιακό χρώμα του χωριού. Ανάμεσα στα χαρακτηριστικά ιστορικά κτίρια που παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι το αρχοντικό Γώγου στο οποίο στεγάζεται το Λαογραφικό Μουσείο, και φιλοξενεί εκθέσεις ζωγραφικής, φωτογραφίας, παραδοσιακής φορεσιάς, ειδών λαϊκής τέχνης και αγροτικών εργαλείων. Το παλιό Παρθεναγωγείο κτίσμα του 19ου αιώνα που σήμερα λειτουργεί ως κοινοτικός ξενώνας, η σχολή Αρρένων που σήμερα στεγάζει το Δημοτικό Σχολείο, ο ναός των Ταξιαρχών και ο ναός της Κοίμησης Της Θεοτόκου που χτίστηκε το 1850 εξ ολοκλήρου από πελεκητή πέτρα. To χωριό έχει τρία καφενεία, το πιο παραδοσιακό που λειτουργεί εδώ και έναν αιώνα είναι το καφενείο των αδελφών Καμβισέλλη. Το ούζο εξακολουθεί να σερβίρετε με τον ίδιο τρόπο, το πιάτο γεμάτο με σέρτικα μεζεδάκια , μικρά σνακ για να μειώνουν τις επιπτώσεις του αλκοόλ, δίνοντας μια αίσθηση ευθυμίας  και όχι μέθης.

History :  ο οικισμός της Βατούσας δημιουργήθηκε στους υστεροβυζαντινούς χρόνους. Ο Επίσκοπος Μηθύμνης Γαβριήλ περί τα 1600 μ.Χ. την αναφέρει ως έχουσα 40 οίκους Χριστιανών και λιγότερους Οθωμανών, ενώ στις αρχές του 19ου αιώνα η Βατούσα καταγράφεται από τον περιηγητή Ι. Πετρώφ ως ένας από τους πιο αξιόλογους οικισμούς του νησιού.